MER-FALAMOS

o meu segundo óleo

2011-12-14T11:41:00.001+01:00

Concello de Negreira ( A Coruña)

2011-12-10T11:01:00.004+01:00

Un pedido que nos fixeron: un álbume de fotos. Espero que ao agasallado lle gustase.

ABUELO, ANTES DE IR A UNA RESIDENCIA, MATA A UN POLÍTICO

2011-11-05T09:07:00.003+01:00

Una gran idea……..NO, NO, NO TE RIAS.

ABUELO, ANTES DE IR A UNA RESIDENCIA, MATA A UN POLITICO

IDEA

Colocar a las personas de edad en las cárceles y los delincuentes en las residencias de ancianos.

· De esta manera, nuestros ancianos tendrían acceso a una ducha todos los días, al ocio, paseos, medicamentos, exámenes dentales y médicos regulares.

· Recibirían sillas de ruedas etc.

· Recibirían el dinero en vez de pagar por su alojamiento.

· Tendrían derecho a la vigilancia continua por video, por lo que de inmediato recibirían la asistencia después de una caída u otra emergencia.

· Sus camas se lavarían dos veces a la semana, lavada y planchada la ropa con regularidad.

· Un guardia vendría cada 20 minutos y les llevaría sus comidas y sus bocadillos directamente a su habitación.

· Tendrían un lugar especial para recibir a su familia.

· Tendrían acceso a una biblioteca, sala de ejercicios, terapia física y espiritual, así como la piscina e incluso la enseñanza gratuita.

· Pijamas, zapatos, zapatillas y asistencia jurídica gratuita bajo petición.

· Habitación, privada y segura para todos, con un patio de ejercicios, rodeado por un hermoso jardín.

· Cada hombre de edad tendría derecho a un ordenador, televisión, radio y llamadas ilimitadas.

· También dispondrían de una habitación para sosiego sexual como medida terapéutica.

· Tendrían una "junta directiva" para escuchar las quejas y los guardias tienen un código de conducta que debe respetarse!

· Los delincuentes tendrían platos fríos, se quedarían solos y sin vigilancia.

· Las luces se apagarían a las 20: 00 hrs.

· Tendrían derecho a un baño a la semana, vivirían en una pequeña habitación y por la que tendrían que pagar al menos 1.500 euros por mes, sin esperanza de salir con vida!

De esta forma habría justicia para todos!

Abuelo/a antes de ir a una residencia mata a un politico.

O meu primeiro óleo

2011-10-23T13:52:00.004+02:00

Ata agora sempre pintei con pintura acrílica, pero sempre quisen meterlle man ao óleo. Agora atrevinme e así vai a cousa. A este o meu primeiro cadro en óleo aínda lle faltan algúns detalles cativos, pero vai collendo forma.

Gardería 2-3 anos

2011-10-04T10:41:00.002+02:00

A miña filla cumpre 2 anos en decembro.

É alucinante que con esta idade teñan un proxecto educativo de curso, chamado " El bosque de Túo", que inclúe...

- 6 cuadernos de unidades didácticas
- unidad de las estaciones
- 6 cuentos ilustrados
- libro de vocabulario, emociones y habilidades sociales
- bolsa de materiales complementarios: gomets, adhesivos, 6 cartas de información a la familia, 3 boletines de información trimestral= NOTAS, 19 fichas de plástica, CD de educación musical e inglés, CD interactivo de Nuevas Tecnologías de la Información y de la Comunicación
- 6 portadas para trabajos en inglés
- 3 subcarpetas trimestrales.
- El libro de Túo
- 6 murales de las unidades
- 4 murales de estaciones
- 4 murales de los colores
- Control de asistencia ( LIBRO DE FALTAS)
- Calendario semanal y observación del tiempo
- 4 orlas

e é sorprendente o que explica para que é cada unha

O libro de vocabulario, emociones y habilidades sociales dice que es entre otras cosas " para educar las emociones: identificación, reconocimiento, expresión e iniciarlos en el control de las mismas"

e tamén trae deberes para casa porque 6 fichas veñen disfrazadas poñendo: "propuesta de trabajo en casa"

Realidade Irreal

2011-08-11T01:04:00.003+02:00

Acabo de ler unha noticia que me deixou aparvada un anaco. Xa nada debería sorprendernos a estas alturas, tal e como están as cousas, tal e como nos trata en xeral a administración ( a mín mal por certo, que solicitei a axuda dos 100 euros por fillo en febreiro e aínda non me ingresaron o primeiro mes, fun a hacienda e me dicían que non a solicitara, que eu o día 11 de febreiro presenteime nas oficinas pero non cursei ningunha solicitude - jajajaja -, presenteime alí para saludar, non te fastidia, menos mal que nos dan unha copia)

Ao que ía, que acabo de ler unha noticia que me deixou xilipollas, ahí vai:

Un concello nomea concellal de Medio Ambiente a un pirómano

Voltei

2011-06-06T17:24:00.002+02:00

Sen tempo para nada.

En xaneiro empecei a traballar de novo. O traballo, a nena, a parella, a casa, o divertimento,... nada de tempo para o blog, pero négome a pechalo, así que vou facer un derradeiro intento de ir actualizando aínda que só sexa un par de veces no mes.

Estes meses pasaron tantas cousas e debido ao traballo coñecín a tantísima xente, en fin... anécdotas de mil cores para ir contando pouco a pouco.

Empezamos... mellor dito... continuamos...

E volto amosando o primeiro agasallo feito por Laura para o día da nai ( este a no con bastante axuda, claro)

Xornada de portas abertas no Gaiás

2011-01-16T23:20:00.003+01:00

Alí estivemos onte. O sentimento foi coma cando tés interés en saber algo pero sabes que non che vai gustar o coñecemento da cousa en cuestión.

Chegamos logo de ter quentado a cachola no coche: que si menudo despilfarro, que si patatín e patatán.

Entón vas alcanzando o cumio recortado do monte e xa empezas a ver a barbarie, a obra faraónica. Menudo desmonte de terras. Farolas e luces en pivotes en exceso. Incríble a cantidade de alumeado que había.

E dentro descorazonador. A biblioteca é moi branca. Polo demáis é... a antítese da funcionalidade. Dividida en dúas prantas. A pranta de abaixo á súa vez en varias alturas, moi práctica para os minusválidos, sí señor. Arriba casi non imos. Só se podía acceder polas escaleiras e ao final levamos o carro de Laura ao lombo e p´arriba. Subimos e chegamos a un lugar cativo cunhas mesas e pouco máis.

O resto do Gaiás, o que está feito, de risa. Un pabellón inmenso para catro libros en vitrinas e outro pabellón coa exaltación do edificio en sí.

En xeral a xente interesábase máis polo exterior que polo interior. Puidemos ver moita xenta subindo e baixando pola parede-tellado curveado.

Ao final un de seguridade nos abriu un ascensor e puidemos comprobar que ata hai mármore no chan dos ascensores.

En fin, que foi todo como o esperabamos. Un despropósito de construcción aínda que fose en tempo de bonanza.

Turisteando

2010-10-18T09:04:00.004+02:00

Amosando a cidade ( Vigo) a quen non a coñece tanto, pasamos a fin de semana turisteando.

Non faltou a visita ao Castro, un paseo por Samil e unha voltiña por Castrelos.

O tempo non dou para máis, xa que o domingo queríamonos achegar a Tui, e así o fixemos. Zona vella e catedral ( para entrar no museo, no claustro, sala capitular, miradores, etc... hai que pagar 2 €, pero vale ben a pena).

Gustoume moito este detalle dun retable que vos deixo debaixo. Intentei buscar info pero non atopo, de tódolos xeitos, encantóume.

E todo isto coordinado con comidas familiares tanto o sábado coma o domingo. Pódese dicir que foi un finde moi ben aproveitado.

Confusión

2010-10-08T20:00:00.005+02:00

Falaba cun amigo que os mellores blogs son nos que non amosas o teu verdadeiro eu, os de incógnito.

Levo tempo sen escribir nada. A verdade é que teño moito que contar pero gustaríame facelo dende a perspectiva da invisibilidade.

Por un lado está ben isto de ter un blog a cara descoberta e que os teus coñecidos entren e lean, pero é tamén unha arma de dobre fío.

¿ Dous blogs? Estouno pensando. Xa tiña 3 e ao final quedei só con este, os outros non os actualizo, non hai tempo para tanto.

Non sei. Moitas dúbidas. Ansiedade. Necesidade. Pouco tempo.

E mentras ando estrebillando na casa: facendo máis axendas, pintando un baúl para Laura, tamén cos broches a voltas e lendo Antropología Cultural: Espejo para la humanidad

E hoxe... de matanza..
.

Nova afición

2010-09-27T09:59:00.007+02:00

Dende hai poucos días teño unha nova afición. É a de facer cousiñas con fieltro.

Xa o ano pasado decorara o cuarto de Laura cunhas bolboretas de fieltro, pero non sabía a canto podía chegar este mundillo.

Remexendo pola interrede vense traballos chulísimos. Déronme envexa sana e púsenme ao chollo.

Merquei máis fieltro, algúns mini-botóns de cores e abelorios varios. Polo de agora, só fixen broches. Están quedando así:

A metamorfose do espantallo

2010-09-17T16:46:00.003+02:00

Aquel home de palla que foi o espantallo orixinal e orixinario, nada tén que ver coa variedade de formas-para-espantar que podemos ver hoxe en día.

Coa mesma finalidade, agora é máis doado ver colgados uns cantos cds, bolsas plásticas, cintas prateadas, ou calquera outra cousa que meta medo aos paxaros ata facerlles rexeitar a idea de comer as colleitas.

Os da foto polo menos coservaron o formato humán do espantallo, poñendo este boneco que penso que pertencía a un stand de chicles boomer, daqueles do cachas de Don Limpio cando era xoven.

Moito plástico, moito resíduo, moita contaminación,... cada vez máis e peor.

Bautizada: 8 meses e 2 dentes

2010-08-27T23:57:00.007+02:00

Como di o meu avó: "Agora xa estou protexida"

e a miña nai quere lucir vestido

Vacinas

2010-08-27T08:30:00.003+02:00

¿ Vacináchesvos da Gripe A?

Agora resulta que Finlandia está a investigar o desenvolvemento de 17 casos de narcolepsia asociados á devandita vacina.

De confirmarse é raro que só pasara en Finlandia, ¿ non?

Eu daquela estaba embarazada e, aínda sendo un dos grupos de risco, decidín non facer uso desta vacina, penso que moi pouco probada. Recurrín a non ir a lugares moi concurridos, evitar aos griposos do meu entorno e pouco máis.

Coas vacinas temos que ter coidado. Hai uns meses retiraron a Rotateq, que é unha "opcional pero recomendada polos pediatras" que se lle da aos bebés. 70 euros custa cada dosis e son 3, aos 2, 4 e 6 meses. Cando a retiraron Laura xa levaba postas 2 dosis. Atoparon nela ADN porcino e retirárona.

En fin...

2010-08-25T23:20:00.000+02:00

Levo unha época algo espesa...

Camiñantes

2010-08-25T19:00:00.004+02:00

Ás veces imos por un camiño, se ter moi claro como é que chegamos ata el. Estamos ahí e camiñamos.

Camiñamos.

Non sabemos moi ben onde vamos e, chegado un cruce, dubidamos por onde tirar.

¿ Qué facemos neste caso? ¿ Seguimos ou paramos a pensar?

Nalgúns momentos desexamos parar a pensar un intre, poñer as distintas opcións nunha balanza, sopesar os pros e os contras... pero sentimos a máquina da vida que vén por detrás empuxando forte, e hai que decidir por un camiño ou polo outro, antes de ser atropelados por esa máquina, ou antes de que veña enriba de nós e nos tire para a cuneta.

Agasallos orixinais e que de verdade sorprenden

2010-08-15T22:27:00.005+02:00

Onte bautizamos a Laura.

Ante a pregunta dos invitados de qué precisa a rapaza, non podemos contestar outra cousa que non sexa NADA. Tén de todo e de máis.

Estrea roupa casi a diario de tanta canta tén, case toda agasallada. Dende triciclo ata casiña para o xardín, pasando por bonecos, peluches, xoguetes de todas clases, libros, xoias... e un longo etcétera.

Por iso, a miña cuñada fíxonos un agasallo para os pais. Unha SMARTBOX de estancia. Aínda non eliximos onde ir.Encantóume por orixinal e ata agora descoñecido para mín. O próximo regalo que teño que facer vai ser un destes tamén.

Regalareille á miña irmá unha Smartbox Spa para dos, e suxerireille que colla o Talaso Atlántico de Baiona, que a prestación que da inclúe unha envoltura en algas. A ver qué tal lle vai.

Tempus fugit, para uns máis que para outros.

2010-06-07T13:46:00.002+02:00

Tempus fugit ou o tempo voa, para algúns máis que para outros.

Logo de ler o tratamento das semanas por diferentes anunciantes, non sabemos se é que o calendario romano cambiou ou andamos a utilizar outro tipo de calendarios inventados polo marketing.

O Corte Inglés publicita a Semana Fantástica. Resulta que a semana do Corte Inglés dura 23 días, dende o 4 ata o 27 de xuño.

En Silleda voltamos coa Semana Verde, do 10 ao 13 de xuño. Por certo, este ano con ENTRADA GRATUÍTA.

Para mín polo de agora a semana seguirá a ter 7 días, aínda que co avance do tempo modificareino ao meu antoxo, tal e como fan os demáis.

APARECEU INTACTO!!

2010-06-04T18:25:00.002+02:00

O coche do meu cuñado apareceu intacto aparcado nunha rúa de Vigo.

Menos mal porque a pesar de ter seguro a todo risco, non se facía cargo porque ao meu cuñado roubáronlle as chaves e a posteriori o coche, isto o seguro denomínao "hurto por despiste" e non o cubre ( son listos de carallo)

Por outra banda a policía non toma pegadas nin nada porque disque foi un "hurto de uso", é dicir o fulaniño roubóuno para utilizalo, non para vendelo, queimalo ou facer algunha fechoría con el, polo que a pesares de que estaba aparcado na rúa onde vive o principal sospeitoso e tal e tal, a policía di que non se pode facer nada.

¡ Manda huevos en qué mundo vivimos!

¿ Para qué mercar cousas? ¡ A hurtar por despiste e para uso!

Un ano máis

2010-06-02T14:49:00.003+02:00

Sí, hoxe é o meu cumpreanos. De momento pódese dicir: 36.

O malo de dicilo mentras se pode é que os demáis xa teñen unha referencia para cando non se poida, pero ¿ qué máis da? É o conto de sempre, coma a cita esa de non sei quén que di: "Todos queren chegar a vello pero ninguén quere selo".

En fin, con isto da internet e con moita axuda por parte do facebook, tiven máis felicitacións que as que recibira nunca antes nun día coma o de hoxe.

Hoxe sí teño algo que celebrar, non como esta rúa, que celebra e conmemora NADA.

Algunhas veces que non pase nada tamén é positivo.

CORREDE A VOZ, POR FAVOR

2010-05-31T21:23:00.005+02:00

Ao meu cuñado roubáronlle o coche onte pola mañán en Vigo.

BMW 320 - Gris claro

Matrícula: 7365-GBR

Por unha serie de circunstancias, a policía xa sabe quen foi e di que seguramente o colleu para ir a algún sitio en concreto e logo o deixaría aparcado en calqueira lugar.

Se alguén o ve, agradecémoslle se poña en contacto neste mail zenkiulove@gmail.com ou que chame á policía.

Biberón: ese gran extraño

2010-05-22T18:35:00.003+02:00

Descoñecemento total.

Quero darlle auga a Laura e en vez de chupar, sopla.

o que fai unha falta de ortografía...

2010-05-19T21:32:00.006+02:00

Cando os nosos mestres nos estaban tan enriba para que non tivéramos faltas de ortografía, era por algo. Non fose que na idade adulta fóramos o "faimerir" (menuda traducción), do noso entorno.

Quen escribiu isto pode quedar descansad@, pero máis descansado pode quedar o que o leu e non dixo nada nin pediu que o retirasen.

Xa estou vendo eu indo de compras unha filla coa súa nai e que á rapaza se lle meta na cabeza mercar un pantalón destes, pode estar castigada de por vida.

En fin...

A viaxe máis accidentada e sexamos positivos.

2010-05-13T16:28:00.004+02:00

...Saímos, perdón, saíamos de Santiago o mércores ás 22.25h. Estábamos a piques de embarcar e nos din que non, que o avión tiña unha avería. En media hora, que ao final foron dúas horas, xa nos dirían algo.

O avión non saiu.

O bo: Mandáronos a un hotel de 5 estrelas. Hotel Puerta del Camino. Fomos para o aeroporto ao día seguinte ás 13.30h, déronos a comida e saímos sobre as 16h.

...Voltábamos de Barcelona o domingo pola mañán. Voo cancelado pola nube de cinzas.

O bo: Ao final voltamos o mércores, uns días máis de vacacións.

...Chegamos a Santiago e déixaramos o coche nun aparcadoiro que cho van recoller ao aeroporto e o día que voltas lévancho á porta da terminal de saída; mentras o gardan, lavancho. 6 euros ao día. Está ben.

Cando foron lavar o coche, chocaron contra unha columna e abolaron a defensa traseira e máis o maleteiro.

O bo: Non me abría ben o maleteiro dende dentro, ás veces abría e ás veces non, agora que o seguro do aparcadoiro se fai cargo e hai que cambiar o portón enteiro, supoño que o deixarán en condicións.

Ei de dicir que veunos recibir o xerente do aparcadoiro para pedirnos disculpas e explicarnos que por suposto o seu seguro se faría cargo de todo, que o levásemos ao taller ou concesionario que quixéramos sen problema algún e tal e tal...

E todo isto cunha neniña de 4 meses de aquí para alá.

Sempre hai que verlle o lado positivo ás cousas ou afogar nun vaso de auga.

GOJI

2010-04-10T10:04:00.002+02:00

Este froito, o goji, é un froito de moda, vendido coma unha especie de elixir da eterna xuventude.

Se ben é certo que contén vitaminas e antioxidantes en abundancia, tamén é certo que a súa porcentaxe é semellante a de outros froitos do bosque, tales como arándanos ou grosellas.

A OCU confirma que non paga a pena pagar por el un prezo más alto que por calquera outro froito vermello, tan só porque sexa o FROITO DE MODA.

Borrador Renta 2009

2010-04-05T10:28:00.004+02:00

Supostamente, pódese solicitar o borrador da Renta 2009 dende hoxe ás 9 da mañán.

Realmente, ás 10.30h, o enlace aínda non está activado na web da Axencia Tributaria.

O ano pasado podíase solicitar o borrador a partir do 2 de marzo, este ano pospusérono un mes. Será porque quen solicita e presenta a declaración a estas alturas son os que lles toca a devolver, os que teñen que pagar, normalmente déixano para xuño.

Tamén a crise nos tocou aquí.

...........

2 horas despois... xa está pedido o borrador. A ver o pao que me meten co conto do cheque-bebé.

Disfrutando que é xerundio

2010-03-30T10:13:00.002+02:00

Disfrutar coa familia é un dos mellores e máis grandes praceres que che pode dar a vida: Ter unha familia coa que gozar do pasar dos días.

Non todo o mundo pode dicir o mesmo. Non todo o mundo se xunta coa "súa xente" para pasar uns días de vacacións ou unha tarde de domingo. Simplemente hai quen prefire amistades non familiares.

Penso que hai tempo para todo, oh!

Por iso eu, estes días de Semana Santa, penso pasalos na compaña da miña parella e a miña filla, coa visita de meus pais e irmáns, algunha que outra comida familiar e uns cantos paseos que, se o tempo non da tregua, teremos que ir dalos dentro dun centro comercial. Espero que o tempo sí nos de unha tregua, aínda que sexa pequena, porque temos planeada unha visitiña por A Coruña, non a ver o de sempre, que xa todos coñecemos, senón a camiñar e descubrir eses cativos recunchos nos que non nos fixáramos antes.

Se ao final, non fai falta reservar un cruceiro nin unha viaxe ao cú do mundo, para pasar uns días agradables. A pesares de que eu era moi de irme por ahí, agora ando a descubrir novas formas de pasar uns poucos días sen moito viaxe.

Asereje - versión ópera

2010-03-22T21:19:00.001+01:00

a partir do segundo 40

Asombroso discurso de un Veterano SUBTITULADO ESPAÑOL

2010-03-16T11:35:00.001+01:00

Julia Otero Vs Arcadi Espada 2ª parte

2010-03-10T11:59:00.001+01:00

Segunda pequena liorta entre Julia Otero e Arcadi Espada

A xornalista mostrouse «sorprendida» pola presenza de Arcadi Espada en Santiago de Compostela.

máis AQUÍ

Arcadi Espada Vs Julia Otero

2010-03-05T11:14:00.001+01:00

ROSA DÍEZ

2010-02-25T22:47:00.000+01:00

¿ Cómo se lle ocorre a unha tía que pretende ser presidenta dun país usar o xentilicio dunha das súas Comunidades Autónomas para insultar a alguén?

FAMOSA RECEITA

2010-02-22T11:30:00.001+01:00

Aproveitando a baixa

2010-02-16T19:33:00.004+01:00

A ver que vos parece o que facemos, eu aproveitando a baixa de maternidade.

E ademáis fixen a páxina con todo o producto, é esta
http://de-cuero.blogspot.com

Siniestro Total

2010-02-05T14:14:00.001+01:00

Agora xa non vivo en Vigo e de cando en vez ando algo nostálxica.

La Teta

2010-01-31T19:14:00.001+01:00

A raia do pantalón

2010-01-21T13:07:00.002+01:00

Disque iso de facerlle a raia ao pantalón ben de antigo.

Alá polo século XIX non había tendas de roupa coma hoxe en día e non todo o mundo podía comprar roupa, a máis das veces facíase na casa ou por costureiras veciñas.

A xente rica sí podía mercar os pantalóns en tendas, sastrerías,... e o da raia significaba que o pantalón estivera pranchado e dobrado, apilado nunha estatería e era "de serie".

VINILOS DE MODA

2010-01-12T16:13:00.005+01:00

Están de moda eses vinilos decorativos para as paredes. Hainos en todas partes -no Ikea, no Leroy Merlín, nalgunhas páxinas web,...-, hainos de temas e de cores variadas.

Eu decidín facelo doutro xeito. Con fieltro.

Descargas os debuxos, amplíalos ( ou non), recortas e pegas con bluetack.

O fieltro segundo onde o merques custa arredor de 2 € o metro cuadrado. Merquei 25 cm. de cada cor, un montón de cores diferentes, non gastei nin 6 euros e teño fieltro para facer un montón de cousas.

A parede do cuarto quedou así.

Tamén fixen algún broche e algún boneco que peguei no lateral do armario e na cuna.

FELIZ 2010 A TODOS!!!

2009-12-31T00:40:00.000+01:00

FOTO ABRIL 2009 - 1 mes de embarazo

14 días despois do parto penso cando voltarei caber neste vestido ¿? espero que para o próximo abril

Lady Laura

2009-12-24T20:18:00.001+01:00

LAURA

2009-12-20T17:33:00.001+01:00

Laura: 18/dic/2009 ás 11.58h.
3,370 Kg.

Martes 13

2009-12-14T09:04:00.005+01:00

Mañán non é martes 13, pero é martes e precisamente ás 13:00 h. vou para o hospital (co conto de que Laura parece que non quere nacer)

Martes ás 13h. Espero que non sexa sinal de augurio de ningún tipo.

De tódolos xeitos se nos remitimos a datos históricos, o día martes e o número 13 da tan mala sorte coma o día xoves e o número 17, tan só debemos relacionalo cun feito fatídico que acontecera nese día ou nesa data. E sempre haberá de todo para tódolos días, bo e malo. De aquí que me parecera algo patraña a peli " O número 23". Cadrou ese número coma poidera cadrar calquera outro.

Pero imos ao que íamos.

O 13
Dende a "Última Cea": 12 eran os Apóstoles, e o décimo terceiro era Xesucristo, que morreu.
A Cábala e as lendas nórdicas enumeran 13 espíritos malignos
Tamén o capítulo 13 do Apocalipsis corresponde ao anticristo e á besta.

O martes
Hai diversas teorías sobre a mala sorte que ven con este día. Dende derrotas en batallas ata o seu significado por descender este nome do planeta Marte, chamado na Idade Media "o cativo maléfico", e este á súa vez de Marte, o deus da guerra.

Tamén ao parecer foi un martes 13 cando aconteceu a confusión de linguas na Torre de Babel.

Pero nós... non temamos.

Barbapapá

2009-12-04T21:42:00.001+01:00

Cando era cativa encantábanme os libros de Barbapapá, tíñan unha colección deles na biblioteca. Os debuxos non os vira nunca, pero resulta que sí existían.

Noutros tempos

2009-12-01T21:36:00.004+01:00

Remexendo polo faiado da casa da miña avoa, atopei un testamento datado en 1912, bueno, un "Cupo de bens" adxudicados creo que polos meus tataravós a unha tía do meu avó.

Pincha para ampliar

Todo moi ben ordenado e clasificado:

- Leiras rústicas a labradío
- Urbana
- Froitos de varias clases
- Dereitos sobre muíños fariñeiros
- Bens raíces ou inmobles
- ...
- Bens mobles ( entre eles "mobles de madeira", "roupas de cama e outras")

E aquí era onde quería chegar. Tanto repartían ou tan poucas cousas tiñan, que non dubidaban en poñelo absolutamente TODO, ata esa "toalla muy usada" que lle legan entre servilletas, mantas e demáis, a esta herdeira.

Pinchar para ampliar

AMEAZA DE IKEA

2009-11-28T14:38:00.006+01:00

IKEA ameaza con vender coches...

Deus nos colla confesados.

BOA SORTE!!

Ah! Olvidábaseme comentaros que ven coa ferramenta...

Que canten los niños

2009-11-26T15:50:00.001+01:00

Hay dos formas de vivir tu vida:
Una es pensar que nada es un milagro.
La otra es pensar que todo es un milagro.
Fdo. Albert Einstein

NOTICIA: Alcol e drogas non atenuarán as penas por violencia machista

2009-11-18T09:46:00.003+01:00

A mín o que me parece mal e que se un home lle da unha paliza a unha muller o alcol non sexa atenuante e si lle da unha paliza a outro home sí o sexa.
En todo caso, o alcol e/ou as drogas non deberían ser atenuantes de ningún delito, como tampouco o son dos delitos de tráfico, en toda caso, deberan ser agravantes.

SERGAS - Servicio GALEGO de Saúde

2009-11-16T12:17:00.003+01:00

O Sergas tén a competencia en sanidade pública en toda a Comunidade Autónoma de Galicia.

Os dereitos dos usuarios serán os mesmos en toda a Comunidade... digo eu.

Entón ¿ por qué ocorre que dentro do mesmo sistema haxa diferencias?

No Hospital Xeral de Vigo, cando vas dar a luz, non tés que levar nada para o teu cativo. Alí ponlle bodys, gorro, pañais, cambianlle o cú as enfermeiras ou auxiliares, fanlle a cura do ombligo, danche a tí as compresas e o necesario para os días que esteades ingresados.

No Hospital Clínico de Santiago, cando vas dar a luz, tés que levar 3 ou 4 mudas para o teu bebé ( bodys, pixamas, gorro, etc...), pañais, toalliñas, cambias tí ao teu bebé ( bueno, isto penso que non nos molesta), as túas compresas e nestes últimos días din que ata o alcohol de 70º para a cura do ombligo.

¿ Será que os censados en Vigo pagan un imposto máis para todo isto, ou será que en Santiago nos discriminan?

Eu xa non sei qué pensar. Entendo que a dirección de cada hospital sexa distinta, pero os dereitos dos usuarios deberían ser os mesmos e na mesma magnitude.

Como o caso do hospital de Monforte, que como durante meses non había anestesistas, non lles poñían a epidural.

E o noso persoal sanitario traballando en Portugal e no Reino Unido... ¿ de verdade non hai traballadores? ¿ qué pasa coas listaxes de emprego do Sergas?

Non acabo de crer nada.

¿ Algodón = Poliéster?

2009-11-12T12:42:00.007+01:00

Atopamos estas cortinas no Leroy Merlín, os tonos precisos que necesitábamos logo de pintar o noso cuarto.

Un pouco maniática como son co tema do algodón, de textís feitos con fibras naturais en xeral, decidimos mercar estas que prometían ser 100% Algodón. Non sei se se le moi claro, no centro do cartonciño.

Lendo á etiqueta a elas cosida, antes de proceder ao seu lavado, levei a sublime sorpresa ao comprobar o engano... 100% Poliéster:

¿?¿?¿?¿?¿?¿?¿?¿?¿?¿?¿?¿?¿?¿?¿?¿?¿?¿?¿?¿?¿?¿?¿?¿?¿?¿?¿?¿?¿?¿?¿?¿?¿?

Boda en Sevilla: la novia le canta al novio.

2009-11-02T17:34:00.001+01:00

Este vídeo está a percorrer o mundo. Numerosas visitas en youtube, entrevistas aos novios en diversos programas de televisión, envíos por mail, etc...

Está ben que por unha vez a emotividade gañe a partida, que por esta vez internet sirva para enchernos os ollos de bágoas e poñernos a pel de galiña cunha fermosa historia de amor.

Non ían ser todo vídeos violentos ou de bromas pesadas, non ten que estar a rede únicamente á disposición de pederastas e estafadores, tamén contamos con ela para emocionarnos e chorar de pracer.

Tema do día ( de cada día)

2009-10-06T16:01:00.003+02:00

Últimamente os meus pensamentos están nun plan monotemático total.

No meu cerebro existe unha conexión, constantemente en ON, a ese arquivo da memoria que me recorda o meu estado de boa esperanza.

Xa deixei de traballar hai tempo e podo adicarme a outros menesteres máis prácidos, menos intensos no seu movemento, co madrugón e a conducción excluídos. Teño que estudiar e non me podo concentrar. É moi difícil cando hai alguén dentro de tí recordándoche cun codazo de cando en vez: “Eh! Lembra que sigo aquí”.

Ademais dos constantes recordos por parte da miña inquilina, están as preguntas d@s amig@s, os sms, mails e chamadas: “¿ Hoxe cómo estás?”, ¿ Cando tés a seguinte eco?”, “¿ Xa mercaches xxx?” “¡ Menuda barriga!”... Tamén os agasallos que empezaron a encher o cuarto da rapaza, convertíndo este nunha especie de Lauradisney; os libros, regalados ou prestados, con información suficiente sobre actitudes e posturas a seguir polos pais sometidos baixo o iugo rebelde dos seus fillos, documentadas reportaxes indicándonos: como actuar “en caso de...”, cando dar outro paso na educación do bebé/neno, estimulación prenatal, lactancia materna sí ou non,... ; revistas gratuítas -gratis só os 6 primeros meses, a ver se enganchan-, que fan desbordar o buzón, e un largo etcétera de detalles que non che deixan ver moito máis alá da prominente barriga.

¿ Esfumóuseme a intelixencia? ¿ Onde quedaron as miñas mil inquietudes?

Preocupábame, a ver se de súpeto me idiotizara. Pero non. Nada máis lonxe disto. Simplemente estou a estudiar este momento da miña vida, analizando cada segundo e gozando da gran experiencia de ser nai por vez primeira.

Polo de agora, todo o demáis é iso: DE-MÁIS.

E o que está de máis, sempre pode esperar.

McDonald´s Deluxe

2009-09-25T15:24:00.004+02:00

Hai un tempo paseamos pola "Ribeira do Duero/Douro", nunha visita á cidade de Oporto ( Portugal)

Xa hai anos que fóra e había moitas cousas que non lembraba.

Sorprendeunos tanto edificio na zona vella "En Venta-En Venta-En Venta". Edificios fermosos e céntricos, en grandes prazas, coma a Praza das Liberdades. Edificios que de estar en A Coruña ou Vigo, o grupo Inditex non dubidaría en mercar e reformar, restaurando esas belísimas fachadas de pedra, creando as macrotendas ás que nos teñen acostumados.

Pola contra, sí se aproveitou a marca McDonald´s, coa apertura deste restaurante de cómida rápida nun deses edificios: McDonald´s Imperial, todo un Mc de luxo. Neste en concreto, ás 11 da mañán, podíase ver xente tomando un café e lendo o xornal, coma se dunha agradable cafetería se tratara. Non comemos neste tipo de lugares, pero a curiosidade non nos deixou pasar sen entrar a sacar unhas fotiños.

Acaba agosto...

2009-08-31T13:15:00.002+02:00

Acaba agosto e co fin deste mes empeza a chegar a xente á cidade.

Hoxe, luns 31, percorrendo as rúas que me levan a outra desas revisións, atópoas cheas de xente, cheas de coches, cheas de vida de novo... a vida do día a día que volta.

Xente saíndo cargada de bolsas coa compra do retorno.

Fago unha parada na biblioteca - sí, nesa biblioteca con esas portas de deseño, pesadas e pensadas para un mundo irreal no que non existen persoas en cadeiras de rodas. Na biblioteca tamén hoxe voltou a xente, non hai un sitio baleiro nos ordenadores e a cola para o aluguer de libros é un pouco máis longa que calquera outro día.

¿ Onde queda a gripe A? ¿ Quén de todos estos será portador? Non podo negar que estou preocupada polo tema.

Acaba agosto e todo retorna, tamén a proliferación de virus, bacterias e demáis, que farán o seu "agosto" co regreso á escola.

Acoso laboral

2009-08-11T11:05:00.005+02:00

Unha persoa do meu entorno está embarazada e de baixa. Dende que se atopa nesta situación a empresa non lle paga "en tempo", é dicir, sempre lle pagou arredor do día 3 de cada mes e agora faille esperar ata o 10-11... ou máis, pero despois de chamarlles por teléfono varias veces, reclamando o que é dela (aos seus compañeiros de traballo séguelles a pagar o mesmo día, sobre o 3-4 e sen que llo pidan, claro).

O xerente da empresa di que non tén liquidez.

A miña a miga o mes pasado, mesmo tivo que acudir á empresa para que lle pagasen e, unha vez alí, fixéronlle pasar a mañán traballando.

A seguridade social di que mentres os pagos se vaian facendo non pode facer nada, e que para facer algo a empregada tén que poñer unha denuncia para que a seguridade social envíe unha inspección á empresa coa misión de confirmar a falta de liquidez, ou non, pero aínda sen denuncia chamaron á empresa onte por teléfono para darlles un toque, de tódolos xeitos, hoxe 11 de agosto, a miña amiga aínda non cobrou. Tamén na seguridade social lle din que o tipo de demanda que pode interpor é doutra índole, por discriminación e acoso laboral, xa que isto ocorre precisamente dende o comezo da baixa.

Esta situación fai que a miña amiga estea nun estado de nerviosismo tal que hoxe xa tivo que pasar por urxencias debido á ansiedade.

¿ Vós que faríades?

Seguimos: 22 semanas e 4 días

2009-08-06T11:56:00.003+02:00

Sigo viva. A barriga non para de crecer. Laura non para de moverse. Di a matrona que vai para bailarina ou saltimbanqui.
O xoves pasado fomos facer outra eco. Disque vai unha semana adiantada no crecemento, aínda que isto é moi relativo porque non todos os fetos medran ao mesmo ritmo. Pode medrar moito agora e máis adiante estancarse.
Pesa arredor de medio kilo.

Por outra banda, estou bastante preocupada co da gripe A. As embarazadas somos un grupo de risco e o da vacuna...¿? non me convence moito. Polo de agora aínda non está probada en embarazadas nin en menores de 14 anos, que son os que máis a precisan, pois teñen maiores probabilidades de contaxio e tamén de morte... ups.

Ademais non se sabe cómo vai actuar no inverno. Predigo un caos. De tantos infectados de gripe normal mesturados con infectados de nova gripe non resultará nada bo.

Penso que a partir de setembro optarei polo encerramento voluntario.

GALEGOFOBIA

2009-07-17T15:35:00.002+02:00

No blogue de Séchu enterieme desta nova noxenta, que él atopou en chuza:

"Atendendo ao anúncio da porta do estabelecimento ..... Santiago de Compostela: «Se necesita dependienta. Razón aquí», entrei no referido estabelecimento com um currículo e entreguei-o à pessoa ao cargo.

Depois de ler o currículo e perguntar-me sobre a minha experiência laboral prévia, eu respondim em galego. A reacçom desta pessoa foi a seguinte:

«Como veo que no sabes hablar español, no me interesa. Gracias»

Evidentemente eu falo perfeitamente castelhano e galego, assim como algo de inglês, mas ao tentar explicar-lho, este homem nom atendeu a razons e seguiu repetindo:

«Como veo que no sabes hablar español, no me interesa. Gracias».

É isto bilingüismo cordial? Isto é o que pretende Galicia Bilingüe?

P.S.: Esta história acontece em 2009, nom em 1950."

Tamén en Chuza, pódese ver cal é esta tenda, á que lle remito esta carta:

Ola,

Chamo-me xxxxx e vivo em xxxxx

Escribo estas palavras para lhes comunicar a minha decisiom de nom voltar entrar no seu estabelecemento e fazer todo quanto esteja na minha mao para que familiares, amig@s e colegas saibam da política galegófoba da sua empresa.

Despois de ler em vários médios de comunicaçom que o seu estabelecemento discrimina os falantes de galego -a língua que falo desde os 17 anos- envio este email para lhes comunicar que me sinto indignado com cidadám e que farei todo o posível para dar a conhecer esta imensa falta de respeito cara ao idioma próprio de Galiza e, por suposto, cara a umha persoa despreçada, humilhada e discriminada por raçom de língua.

Inaceitável!

...

ANÍMATE TÍ TAMÉN

centro@base.net
marketing@base.net

Semana 18 do embarazo

2009-07-08T12:09:00.003+02:00

Xa na semana 18 do embarazo o bebé pode bostezar e facer xestos faciais. Incluso poderá ter hipo. Xa lle funcionan as cordas vocais e podería chorar. É posible por fin empezar a sentir os movementos do bebé porque empeza a patear e mover as súas mans con máis forza (sentín por dentro da barriga, á altura do embigo, coma cando alguén peta cos cotenos amodiño nunha porta -toc, toc, toc). Os seus ollos e as súas orellas xa alcanzaron a súa ubicación definitiva esta semana.

O estómago empézalle a funcionar arredor da semana 18: o bebé traga fluído do líquido amniótico para exercitar o aparato dixestivo.

Ademáis os osos do oído interno e as terminais nerviosas do cerebro desenvolvéronse o suficiente. Pode empezar a escoitar sons coma os seus latexos ou o traxecto do sangue a través do cordón umbilical. Seguirá crecendo esta semana aínda que a un ritmo máis lento. Tén entre 14 e 16 centímetros e pesa uns 200 gramos.

Cerca de esta semana 18 de xestación fanche unha segunda ecografía, segundo a matrona a máis importanto do embarazo e tamén a que dura máis tempo, entre 20 e 30 minutos (teño vez para o 30 de xullo). Nela analizarán a anatomía o bebé o seu ritmo de crecemento, que todo está ben formado e conectada cada cousiña co que tén que estar conectada, ata miran que os vasos sanguíneos estean ben. Esta eco serve para predecir posibles complicación. Crucemos os dedos.

VOTACIÓN POR FAVOR

2009-07-03T19:22:00.000+02:00

¿ LAURA OU ABRIL?

O meu tesouriño é NENA!!

2009-06-24T13:31:00.001+02:00

Probablemente Laura

nin os médicos se poñen dacordo

2009-06-03T16:00:00.000+02:00

O xoves fun ao tocólogo e mandoume facer a amniocentesis. Teño vez para o 30 de xuño. A mín non me fai nin pizca de gracia, pero resulta que nacín 5 meses antes do que debera, xa que o meu cumpreanos FOI ONTE, cumpro os 35 dentro do embarazo, se os cumplise a finais de novembro ou principios de decembro non me farían a proba anteriormente citada.

Antonte fun facer unha ecografía ao xinecólogo. Un médico súper-guai, xiroume o monitor e foime explicando todo o que vía ( á miña irmá e á miña cuñada non lle deixaban ver nada, dicíanlle que o monitor non xiraba e tampouco lle comentaban nada se elas non lle preguntaban, a mín xenial ata me amosou que o bebé tiña as pernas cruzadas, é me dixo que o fémur medíalle 9 mm. -¿ 9 mm.? ¡ miña nai querida!-).

Logo da eco comentoume que "pronto me farían a proba dos cromosomas, ¿ non?" Eu díxenlle que non, que me mandaron directamente a facer a amniocentesis, a pesar de que eu prefería facer a dos cromosomas e así llo fixen saber á tocóloga, e se esta saía mal, facer a da amniocentesis, pero en caso de saír ben xa non facer a amniocentesis. Entón díxome él: "ao saír de aquí, vas á porta 15, falas coa túa tocóloga e pídeslle para facer a proba dos cromosomas, porque esta decisión tén que ser túa".

NOTA: Para quen non o saiba, a amniocentesis faise cando pola idade pode nacer un bebé con síndrome de down, pero na proba dos cromosomas tamén se pode ver, pois as persoas con síndrome de down teñen unha copia extra do cromosoma 21. Se a proba dos cromosomas sae mal, fanche a amniocentesis para certificalo, que se fai pinchándoche a barriga cunha agulla algo longa e extraendo líquido amniótico para analizalo

Nin corta nin perezosa fun falar coa tocóloga. De entrada púxome moi mala cara, logo díxome que era o protocolo que se seguía e que ela xa sabía que seguramente eu teño medo porque no consentimento informado que debo firmar pon "non se descarta que tra-la proba ocorra un aborto espontáneo ou un parto prematuro", ademáis que é doloroso e en xeral considérase algo perigoSo. Pero seguiume dicindo que ESTE É O PROTOCOLO e eu fago o que manda o protocolo, estamos intentando que non se faga esta proba ata os 37 anos porque hoxe en día é algo absurdo pero é o que agora mesmo hai que facer, o que pasa que se cada un se metera no seu (non recordo exactamente a frase, pero era algo alusivo á información que me acababa de dar o xinecólogo que me fixo a eco).

Eu recunquei réplica: "Pois este protocolo non é igual para o todo o mundo porque a miña cuñada (a irmá de Pablo), tén 37 anos, fixéronlle a proba dos cromosomas e como lle saiu ben non lle fixeron xa a amniocentesis" ( tamén conta que nin ela nin eu temos antecedentes de síndrome de down na familia)

A tocóloga retorceu o fuciño e díxome con cara de súper-enfadada: "Bueno, voucha mandar facer pero como algo excepcional, vas o día 15 ao teu centro de saúde a que cha fagan. Eles envíanos a nós os resultados que estarán en 8 ou 10 días. Para saber se saíron ben tés que chamarnos porque nós só chamamos se sae algo mal e ao mellor non te chamamos con tempo para facer a amniocentesis. Chámanos sobre o día 25 para se non queres logo facer a amniocentesis anularche a cita".

A irmá de Pablo vive en Catalunya e alí, segundo o seu protocolo, fixéronlle primeiro os cromosomas (a análise triple esa) e como saiu ben, xa nada máis. Aquí non, ¿ será polo custo?

Seguiremos informando.

MI PEQUENO TESORO

2009-05-30T21:00:00.001+02:00

EN ESTADO DE BOA ESPERANZA

Dise así cando estás embarazada.

Este é o meu estado actual.

O/A bebé xa mide 7 cm. e medio, está tan formado que incluso os seus mini-dediños teñen os 27 ósos e pegadas dixitais únicas e irrepetibles.

Xa pasaron as 12 primeiras semanas temidas e cheas de mareos, cansancio, sono e tódalas molestias típicas. Sorte de ter ao meu carón a persoa máis cariñosa do mundo, que me coida e me mima infinitamente.

É unha experiencia moi fermosa, vívese con ilusión á vez que con medo a que as cousas non saian tan ben como queremos.

Aínda non sei o sexo pero acéptanse propostas de nomes. De momento teño os seguintes:
Abril, Laura, Iago, Marcelo e Breogan.

Meme libros

2009-05-20T16:21:00.010+02:00

Veño do blogue de Ana. Gustoume este meme que decidín facer tamén eu.

O libro...

- que nunca rematarei: La hermandad de la sábana santa

- que teño pendente de rematar: Los que susurran (estou con el)

- que me decepcionou: Ensaio sobre a cegueira (non me gustou o final)

- best seller que non teño o máis mínimo interés en ler: La catedral del mar

- que me gustaría volver a ler: Los Miserables

- que me emocionou: El retrato de Dorian Gray (lino na adolescencia e impactoume)

- pendente que seguro que lerei algún día: moitos, non podo enumerar, vou facendo o que podo

- que me gusta ler sempre: Unha recopilación de Poesía de España que teño na casa, que tén poesía galega, vasca, catalana (no seu idioma), ademáis do resto de España. Gústame collelo de cando en vez, abrir páxinas ao chou e ler.

- que me gustaría que me regalaran: calquera novela histórica ambientada en Rusia na era stalinista, gústame o tema e non é moi doado atopalos

- que recomendaría: Los que vivimos

- que me sorprendeu: Maus

Outra de médicos

2009-05-14T13:00:00.001+02:00

Preciso un xinecólogo privado que consulte os venres pola tarde.
Chamo a varios ata que dou con un.
Secretaria: Con que veñas ás 17.55h é suficiente.
Eu: ¿? ¿ Non me vas dar vez para ningunha hora?.
Secretaria: Non. Collemos xente de 17 a 18h e a partir das 18h. empezan as consultas
Eu: ¿?$%&¿? ¿ Quéresme dicir que teño que ir para ahí e sentarme a esperar?
Secretaria: Non é para tanto. Se vas á seguridade social cantas veces che dan vez para as 8 e non che atenden ata as 9.30
Eu (o meu pensamento, non o dixen, aínda que quedei con ganas): Perdoe vostede señora, pero vou pagar 100 € por esta consulta.

Deixeino por perdido. Xa atopei outro.

Unha de médicos

2009-05-13T13:12:00.006+02:00

A miña irmá estivo todo o fin de semana con 39 e medio de febre. O luns foi ao médico de cabeceira.
Gripe. Paracetamol e para casa.
LUNS POLA NOITE: estaba aínda pior. A urxencias. Infección de orina que xa chegou ao riñón. Fixéronlle unhas placas, déronlle antibiótico e mandárona para casa.
A febre non baixa.
MARTES: en urxencias outra vez. Por fin a alguén se lle dou por facer unha ecografía. Sangue no riñón. Ingreso.
***
Resulta que empezou con que ao seu médico de cabeceira di que non lle pudo explicar nada porque estaba consultándoa a ela e a un señor ¿? ¡ALUCINO!.
Sempre dixen que este médico non valía máis que para dar baixas e éche a verdade. Na miña familia xa tivo moitas destas. Eu non vou a él.
Este doutor non che mira, pero nunca, polo que o paciente pode enviar á muller, ao marido, a quen sexa, e a persoa que vaia lle di: A miña muller non veu porque se atopa moi mal, tén xxx e precisa a baixa. Fírmalla e xa está. Logo sempre envías a alguén a polo parte de confirmación e podes estar meses de baixa sen que che pase nada. Seino certo por xente achegada a mín que o tén feito.
***
A mín estes comportamentos déixanme patidifusa.
Uns por moito e outros por pouco. O que sí tiña que pasar era que cando ingresas nun hospital a baixa a curse directamente internamente a seguridade social porque ¿ e se tí non tés a ninguén preto que cho poida facer ou simplemente non llo queres pedir a ninguén?
***
Dame noxo e estou enoxada. Fan o que queren e a ver quén lles di nada.

Relaxante ponte do 1 de maio: Ribadeo

2009-05-08T10:03:00.007+02:00

Precisábamos de relax e o tivemos.

No Hotel Balastrera estivemos ben, fermoso e acolledor, mágoa da súa situación pois aínda que está céntrico, atopámolo rodeado de altos e novos edificios, cercado por feísmos varios.

Aínda así, como podedes ver nas fotos, o hotel está xenial. Tamén tén un restaurante recomendado pola Guía Michelín, no que ceamos coma reis.

NOTA: Aínda que na páxina web do hotel e na de Turgalicia o prezo é de vértixe, a nós costounos 50 € noite polo cuarto dobre.

Aproveitamos a estacia para visitar Ribadeo, a praia das Catedrais, Taramundi, e á volta Mondoñedo ( qué explotadiño teñen o do Rei das Tartas, arrecarallo, tódolos negocios se chaman igual)

Xa andamos a planificar a próxima curta viaxe, que non será moi lonxe no tempo, xa que en xuño é o meu cumpreanos e haberá que celebralo facendo algo especial e espacial.

Foi unha sorte que estes días que alí pasamos fixo bo tempo. Tamén había unha feira de queixos e viños na praza do pobo, pola que pasamos a probar un pouco de todo. O eslogan: Con pan, queixo e viño faise o camiño"

Taramundi decepcionoume en gran medida. Salvo o das navallas (e non o sei moi ben) o resto é todo puro marketing, estratexias comerciais que tratan de vendernos coma propio o que podemos mercar en calquera outro lugar. O museo do telar unha estafa. En fin, que eu non o recomendo.

En Ribadeo gustóunos moito a Illa Pancha, cos seus dous faros. Aínda que non sei moi ben porqué se xa había un faro de hai dous séculos, tiveron que construír outro nos anos noventa en vez de restaurar e actualizar o que xa estaba.

Gripe porcina: U.V.G.V. (Unión de Virus de Gripes Varias)

2009-04-28T09:29:00.006+02:00

Co conto da nova enfermidade, onte explicaba na tele un doctor erudito no tema, cómo foi o desenvolvemento da mesma, ata chegar ao que coñecemos.

Parece ser que se xuntaron no corpo dun porco virus de gripe aviar e humana, o que deu lugar a un virus híbrido de "alta patoxenicidad" e doada transmisión entre os humanos.

Ao ser un virus novo non se pode saber a ciencia certa cómo será o seu comportamento e, aínda que tén unha porcentaxe moi baixa de mortalidade, a OMS xa elexou o nivel de alerta sanitaria.

MORALEXA: A unión fai a forza (xa o dicían os romanos), e parece que ata os animais e organismos máis cativos do noso sistema o entenden, menos nós, os Homo Sapiens.

Ups!!

2009-04-23T18:00:00.000+02:00

Preludio

2009-04-21T15:30:00.005+02:00

Parecía que ía pasar este mes de abril sen pena nin gloria ata que atopei estas cores no ceo, preludio seguro de algo bo.

Cansos do tempo ou da falta del, odiando o traballo mentras da-las gracias por telo, rindo por non chorar e chorando de risa.

Observamos este arco da vella, que existe pola mestura da choiva co sol, porque os polos opostos atráense, sempre hai un roto para un descosido e non hai mal que por ben non veña.

Sementando praceres que non se pagan

2009-04-06T09:46:00.015+02:00

(Foto de El Huerto Escolar)

Estes días andiven algo desconectada do mundo blogueiro. Pola semana sen tempo e o soleado fin de semana adicado a tarefas ao aire libre.

Estivemos sementando e prantando hortalizas varias.

Primeiro tivemos que pechar esa parte da leira para que a cadela non vaia meter o fuciño. Puxemos unha alambrada con estacas de madeira.

Polo momento fixemos 9 caballóns (coma os da foto), de 1 metro de ancho por 8 de longo.

Prantamos: leitugas en pranta e en semilla (verde e roble), cenorias, repolo, porros, espinacas, acelgas, xudías, chícharos, brécol, melóns, calabacíns, cebolas (aínda que é un pouco tarde xa), remolacha e fabas catalanas.

Fixemos algúns experimentos. Puxemos 2 caballóns de xudías. Un deles con "cama quente", é dicir, botámoslle esterco por riba da terra, unha vez prantada a semente, e no outro, mesturamos o esterco coa terra e despois prantamos. A ver cal da mellor resultado.

A cama quente tamén lla puxemos aos calabacíns e aos melóns.

Temos sitio para 3 caballóns máis que estamos reservando para os pementos de Padrón, tomates e outro tipo de acelgas, coa penca máis grosa.

Tamén fixemos uns semilleiros de acelgas e espinacas, para trasprantalos máis tarde.

E entre isto, a piscina, o traballo, a familia e o día a día, ando a cen. Unhas veces por moito e outras por pouco.

En fin... a ver se a colleita é boa, que é un pracer baixar á horta e cortar a leituga para comer no momento.

Hoxe

2009-03-30T17:32:00.004+02:00

PÉCHANSEME OS OLLOS E CABECEO ENRIBA DA MESA DA OFICINA

Seguimos cos recordos

2009-03-25T11:23:00.009+01:00

Debo estar morriñenta da vida enteiriña, porque últimamente ando a recordar "tempos pasados", que para mín non foron mellores nin peores que os actuais, simplemente moi diferentes.

Pois hoxe quero falar dos deportes que fixemos ao longo das nosas vidas.

De cativa, ata os 13 anos, facía natación, pero só no verán. As miñas actividades extraescolares durante o curso non estaban adicadas a ningún deporte.

Máis ou menos aos 12-13 anos empecei a facer piragüismo. Ata os 17-18. Gustábame e había moi bo ambiente entre os que o practicábamos. Ríamos moito cos partidos de kayak-polo. Jaja, ata teño unha medalla, tiña máis de divertido que de competitivo.

Logo disto estiven unha tempada indo a correr. Recordo que ía soa, ademáis que estivese onde estivese, deixaba todo porque chegara a hora de ir "facer footing". Só corría media hora, pero penso que era dabondo para alomenos mover un pouco o corpo.

Aos vinte e pico metinme en aeróbic/step/fitness. Moi ben. Estiven moitos anos. Deixeino hai un par de meses aínda que penso que non definitivamente porque gústame de verdade.

Dende hai mes e pouco cambie o aeróbic pola natación. Agora é o deporte que fago. Apetéceme máis, sobre todo pola maior flexibilidade de horarios e lugares nos que o podes facer. Estés onde estés, mal será que non haxa unha piscina preto.

Isto a parte das camiñatas das fins de semana. ¡ Hai que coidar o corpo!

Non son unha gran deportista nin nada diso, pero como teño un traballo totalmente sedentario, algo hai que facer.

¿ E vós qué deporte facedes agora ou fixéchedes no longo da vosas vidas?

Recordos da infancia

2009-03-17T12:37:00.008+01:00

Ano 1975 (Samil-Vigo)

Últimamente teño atopado compañeiros e mestres de cando ía á escola que me fixeron recordar os xogos nos que participaba, as actividades extraescolares que facía, cancións que cantábamos mentres estábamos na fila para entrar despois do recreo, etc...

A verdade é que había moitas cousas que tiña esquecidas.

Os xogos que máis me gustaban eran o brilé e a goma. Á goma xogaba ben, pero no brilé era malísima, e levaba cada balonazo de aúpa.

Como actividades extraescolares ía ao coro "Picariños", que xa non existe. Era un coro formado por rapaces e rapazas en idade escolar e íamos cantar a certames, outras escolas, actos varios, misas e mesmo unha vez fomos a TVG.

Tamén toquei a frauta tenor durante moitos anos, ás veces acompañando ao coro anteriormente mencionado. Esta frauta era polo menos o dobre de longa que a frauta normal e de groso máis ou menos coma un vaso de tubo. Coas miñas cativas mans case non chegaba aos buratos.

Ademáis, fóra da escola, durante as fins de semana ou nas vacacións, xogaba cos meus veciños a xogos moi diferentes: ao fútbol, á pedra, a subir nas árbores, as canicas e claro, tamén ao escondite.

No verán era un patiño. Ía á piscina e ao río, a clases de natación e a piragüismo.

Qué recordos.

Frío vai, frío ven

2009-03-09T18:00:00.003+01:00

A Pancha, tan independente ela, pasou o inverno durmindo na leira da casa. Tumbábase entre as xestas que medran aló enriba debaixo dos carballos ou debaixo do ceanothus, pero a pasada noite entrou para o garaxe e cando baixamos cerrar a porta non se ergueu coma fai sempre, que para non quedar dentro en canto nos ve baixar sae disparada, se cabe, agachou máis a cabeza e deixámola que ficase dentro.

Logo acordamos. Houbo estes días ahí atrás nos que fixo tan bo tempo que xa lle empezou a caer o cabelo. Vai deixando o rastro por onde pasa. O que lle cae parece lan de ovella e algúns paxaros aproveitano para levalo aos seus niños, aínda que penso que de momento facíalle boa falta a ela. Agora ten algo de frío.

Este frío vai, frío ven, vóltanos tolos a todos e a natureza non ía ser menos.

Crónicas do bus VII: Conversas surrealistas

2009-03-09T16:16:00.000+01:00

A: O día 26 opéranme, colle os días que che correspondan.
B: Por unha irmá non me corresponde ningún, só se morres.
A: Pois cadrábache ben porque o 26 é un xoves.
...
Nai de A e B: Si home, mira tí, cadráballe ben. Total, para botalos días no tanatorio...

Contos das palabras: testificar

2009-03-04T10:00:00.000+01:00

Disque a palabra testificar empezou a usarse na época dos romanos, porque cando tiñan que dicir a verdade nun xuízo, en vez de xurar enriba da Biblia como hoxe en día, facíano apretándose os testículos coa man dereita.

Por outra banda, "testículo" ven de “testiculus” composto de “testis” (testigo) e do sufixo "culus" que é usado como diminutivo. Así que os testículos son os "pequeños testigos".

PARABÉNS!!

2009-03-03T16:08:00.003+01:00

Vexo perigar o noso litoral

2009-03-03T11:31:00.003+01:00

Antes e despois da Manga do Mar Menor

Periodista: –¿Cambiará la Ley del litoral?

Feijoó –Es que no hay Ley del Litoral. Hay falta de ordenación y paralización. La tierra es para vivir, no para destrozarla, pero entre destrozar el litoral y no usar una de las zonas de mayor rentabilidad hay un paso enorme.

Pensamentos tra-la reflexión e o que se escoita pola rúa

2009-03-02T17:22:00.010+01:00

Touriño dimitiu e eu escoitei: Mira o Touriño, coma perdeu, dimite, en vez de estar ás duras e ás maduras, agora que non vai mandar, marcha.

A persoa en cuestión dicíao coma enoxado.

Pois para mín é unha actitud loable e o que os Secretarios Xerais dos Partidos deberan facer sempre. Ao non ser capaz de levar á victoria ao teu partido, ao non ter a confianza dos electores, ao non ser esa persoa que os cidadáns queren coma dirixente, dimitir dignamente, sen esperar a perder catro veces antes de darte por vencido.

E aparte disto comentoume unha amiga: mira xa non sei se o que me da máis medo é o castelán inmediato que lle saiu a Feijoo no seu primeiro discurso de presidente, estaba tan nervioso que se lle notaba á legua que non tiña nada preparado, co cal supoño que non contaba con gañar, a ver se agora resulta que tampouco tén preparado o plan de goberno.

2009-03-02T12:04:00.000+01:00

ATENCIÓN!!!

2009-03-02T09:44:00.004+01:00

Sinto o retraso. Farei o sorteo esta noite e publicareino mañá.

Podería dicir que foi unha fin de semana complicada, pero tampouco foi así. Non sabemos que pasou. O venres saímos a cear en Compostela (Mesón do Pulpo-Vista Alegre). Deitámonos sobre as 12 da noite e levantámonos arredor das 8.30h o sábado.

Pois o sábado tumbámonos un anaco por riba da cama ás 19h. e quedamos a durmir ata o día seguinte. Incríble pero certo. Espertábamos de cando en vez pero non éramos quen de abrir os ollos, tíñamos ben pegadiñas as persianas.

Como canta a miña irmá... "foi o viño, miña nai"

E como dicía a miña avoa cando alguén durmía moitas horas seguidas... "tés o sono da morte"

Meme das larpeiradas

2009-02-23T09:35:00.010+01:00

Foto sacada de lareira.net

Pois aquí estou co conto do meme-larpeiro, convidada por Carlos Sousa.

Non vivo nin son dun lugar no que exista algunha larpeirada tradicional, polo que me foi bastante difícil decicir o premio do sorteo.

Os productos polos que me inclinei son artigos dalgún xeito especiais para mín e/ou a miña familia, que aproveitamos para mercalos cando imos á aldea, nunha tenda desas de toda a vida, onde a miña avoa paterna tiña por costume facer a compra.

Unha das cousas polas que meu pai tolea e non pode pasar sen mercala cada vez que vai alá son os chicharróns. Son uns chicharróns sabrosos e pouco grasentos, pódense comer fríos, do tempo ou quentes (a mín gústanme do tempo).

Outra das especialidades desa cativa tenda, é un preparado de especias para facer unha boa pota de callos, mesturadas por eles mesmos , que tamén entran no sorteo.

E para rematar, tamén sorteo unha botelliña de Marqués de Vizhoja, que é o branco que a mín máis me gusta.

Como en todos... o número do sorteo por riguroso orde de chegada á liña de comentarios e o gañador saberase o día 28.

Pásolle o meme á Fada, a Libertad e a Paidovento, que penso que aínda non están nomeados ou a lo menos se o están eu non vin os seus memes por ningures.

¡¡ SORTE !!

Fin de semana rural 2ª parte: Reserva Natural Integral de Muniellos

2009-02-18T09:00:00.000+01:00

A Reserva de Muniellos está integrada no Parque Natural de las Fuentes del Narcea, considerada unha ZEPA (Zona de Especial Protección para as Aves) e declarada Reserva da Biosfera pola UNESCO no ano 2000.

As visitas son restrinxidas, só se permite a entrada a 20 persoas ao día, previa autorización do Goberno de Asturias. A petición de visita pódese facer por mail ou tfno. Máis info aquí.

A paisaxe ofrece unha gran variedade de matices, coas súas carballeiras, zonas de turberas, faias, etc… Ao empezar a ruta circular, podemos observar gran cantidade do chamado carballo albar, bautizado así debido á súa branca corteza. Este carballo é moi apreciado no sector madeireiro xa que os seus troncos medran robustos, longos e moi rectos.

A Reserva tén un alto valor pola súa flora, xa que nela medra a que está considerada coma a carballeira máis importante de Europa, ademáis de existir máis de 500 variedades de líquenes (que disque ten que haber un ecosistema moi puro para que medren tantos e tan variados). En canto á fauna hai que destacar a presencia do oso pardo, o pito do monte (urogallo), a nutria, o corzo, o rebeco e o lobo, que se extenden por todo o parque natural.

Gustoume atopar unha ruta apta para discapacitados, á que se pode acceder en cadeira de rodas e cos paneis informativos en Braille.

Fin de semana rural 1ª parte

2009-02-17T09:00:00.001+01:00

Tras barallar diversas opcións, unha vez consultada a rede, a relación calidade/prezo da Casa Mario convencéunos, e non nos equivocamos. A casa é cómoda, acolledora, relaxante, silenciosa e tamén fermosa, como podedes ver nas fotos.
.
Estábamos cansos pois foi un día de madrugón, pero non fomos durmir ata cear a empanada regada co Mencía que mercáramos pola tarde.
.
Noite de moito sono e agradábels soños.
.
Ao espertar esperábanos un apetitoso almorzo co que coller forza antes de ir facer unha rutiña, que vos amosarei no seguinte post.

Lonxevidade

2009-02-15T09:05:00.000+01:00

Un estudio recente da USC e a Consellería de Traballo (non sei por qué a devandita Consellería fai estes estudios), chegou á conclusión de que a esperanza de vida en Galicia sobrepasa a media española, chegando aos 81 anos, contando así os galegos cunha esperanza de vida similar aos suizos e islandeses.

Se ademais se fai distinción de sexos e contémplase que as galegas teñen unha esperanza de vida de 84 anos, supérase á totalidade das nacións europeas.

A maior esperanza de vida en Galicia é unha constante ao longo de todo o século pasado. No ano 1900 situábase en 40 anos mentras que no resto de España eran 35.

Dame arrepío pensar que hai cen anos eu estaría a punto de morrer de vella.

En só 100 anos duplicamos a lonxevidade do ser humán. ¿ Ata onde chegaremos?

Última lectura: Verónica decide morrer

2009-02-12T09:45:00.001+01:00

Na desesperación de ter unha vida equilibrada, Verónica decide prescindir dela antes de entrar na decadencia.

Pero cando estamos case mortos, cando xa non hai tempo, atopamos mil motivos para querer seguir vivindo.

É curioso cómo somos e sentimos os seres humáns, posuímos cousas que non apreciamos ata que desaparecen das nosas vidas.

Visita a Bragança

2009-02-09T18:42:00.002+01:00

A parte nova da cidade é bastante feucha, se ben o castelo e os seus arredores ben valen a visita.

O castelo amurallado data do século XII e nel podemos atopar a Torre da Princesa, a Torre do Menagem (que actualmente alberga un museo militar), o Domus Municipalis (disque é o único edificio románico existente na Península Ibérica e non se sabe moi ben cal era o seu uso), a Igrexa de Santa María (fermosa por dentro e por fóra), etc...

De camiño tamén podemos visitar a Sé Catedral de Bragança.

Educación para a Cidadanía

2009-01-30T09:54:00.012+01:00

Dende que ía á escola, sempre pensei que estaría ben ter unha asignatura que nos valese na nosa vida cotiá para cando saíramos ao mundo real, ao mundo laboral, ao mundo do consumo,...

Estaba convencida de que na escola ou no instituto deberíannos enseñar os nosos dereitos como cidadáns e consumidores, explicarnos o contido da Declaración Universal dos Dereitos Humáns, os dereitos dos traballadores, etc...

O Goberno aprobou esta asignatura que tantas críticas tivo e moitas obxecións (disque 50.000 en toda España), porque algúns pais opinan que vulnera os seus dereitos como educadores. Os puntos más polémicos son o matrimonio homosexual e a identidade de xénero. Para o Foro Español da Familia, materias como os modelos de familias e matrimonio, a orientación afectivo-sexual e outras propias da ideoloxía de xénero, afectan directamente á formación moral dos alumnos, "só corresponde impartila aos pais".

A mín paréceme moi ben educar aos fillos como cada un quere, pero polo que lin no TEMARIO desta asignatura, só se lle pretende explicar aos nenos o que entra dentro da legalidade. Sinto moito que estes pais se atopen nunha encerrona, pero alégrame que estes nenos aprendan na escola (por que se os seus pais están en contra, na casa non o ían aprender), que un negro non é inferior, que un homosexual non tén que ir ao cárcere pola súa condición, que o traballo dunha muller é tan válido coma o dun home, que vivimos nun país democrático, ¿ qué significan os impostos?, ¿ por qué teño que pagalos?, a convivencia de culturas distintas nunha sociedade plural, o rechazo ás discriminacións, etc...

De tódolos xeitos o que é e o que realmente se impartirá está á libre elección de cada centro escolar.

Vivimos na ironía constante

2009-01-29T12:43:00.007+01:00

Leo hoxe A Voz de Galicia, e atópome estas dúas noticias seguidas, unha debaixo da outra, unha de cal o outra de area, ou mesmo as dúas de area.

Ao primeiro, unhas declaracións de Fenosa nas que, como podemos ler, chámanos comprensivos, que é o políticamente correcto, por non dicirnos parvos directamente. " Cos galegos non nos preocupamos que os podemos manexar ben"

Logo desta, alguén no diario quixo confirmar, mediante a noticia dos beneficios da empresa: "Sí, mirade o parvos que somos. Fenosa non está a tomar as medidas de emerxencia debidas - se o caos desbordou, as medidas desbordantes terían que ser-, moitas das liñas que se estragaron xa non estaban ben, as subvencións que recibiu da Unión Europea para o enterramento das liñas non se adicaron a este cometido, pero segue aceptando subvencións e axudas (agora mesmo por exemplo, as cuadrillas forestais da empresa pública Seaga, deixaron de facer o traballo que estaban a facer nas leiras do Bantegal e limpan os camiños que transcorren debaixo das liñas de alta tensión. Que contrate Fenosa xente para facelo, que estamos en crise e hai moita xente no paro). Ademáis a factura da luz sube máis que o IPC, facturarán cada mes en vez de cada dous -isto non significa que pagaremos menos, todo o contrario, é coma as subas dos prezos dos aparcamentos-. Pero en Fenosa poden estar tranquilos. Os galegos non protestaremos, somos comprensivos."

¿ E aínda nos din OPINA?

Medidas sociais

2009-01-20T10:22:00.014+01:00

Esperto onte con esta nova:

Só o 20% das mulleres dan o peito aos seus fillos ata os seis meses, aínda que é o recomendable

Ver Beneficios da lactancia materna

Recomendable tamén sería que a muller tivese como mínimo 6 meses de baixa por maternidade.

En España tés dereito a 16 semanas, mentras en Noruega son ata 52 semanas e en Suecia 96.

Isto sí que son medidas sociais.

O dos 2.500 euros estivo ben, o malo é que ¿ quén os cobra? todo o mundo, os Thyssen incluídos, por poñer un exemplo de quen non os precisa.

Según o artigo de referencia entre o 80 e o 90 % das mulleres, dan o peito aos fillos ata os 3 meses. Isto quere dicir que hai a intención pero non o tempo suficiente. Empezas a traballar, madrugas, prepáraste tí e ao neno para deixalo na gardería de turno mentras traballas, según o turno que fagas, claro, porque como empeces a traballar ás 7 da mañá, xa che vexo contratando a alguén ou pedindo favores para ter quen quede co neno ata que a gardería abra.

E logo a ver cómo vai o día. Podes vivir soa ou en parella, en todo caso e con sorte tras esta crise, el tamén traballará, e así andaredes os dous a cen para deixar un pouco organizada a casa, facer o xantar, a cea, a colada,... case non tedes tempo para ver ao voso fillo ¿ cando lle vas dar de mamar?

Pero por suposto, entendo que sexa moito máis importante subir o orzamento militar, que os ministros asistan a xuntanzas con 30 asesores e se aloxen todos en hoteis de 5 estrelas e lles paguen unhas dietas de vértixe, que con fondos públicos se subvencionen espionases con fines políticos e electorais,... entendo que é todo máis importante que o máis importante.

Stress estático

2009-01-09T16:02:00.007+01:00

Volto o mércores ao traballo trala súper-ponte do 1 ao 6 de xaneiro e atópome co meu pc estragado, a copia de seguridade que non responde, as derradeiras facturas do ano dos proveedores que non chegan, neste momento de saturación é no que se lle dou ao xerente por cambiar o programa de xestión e contabilidade da empresa con tódolos quebradeiros de cabeza que esta decisión trae consigo xa en calquera época do ano, se ben instalar o programa novo agora é para morrer, case sen tempo xa para facer o traballo de diario, as horas vanse rapidísimo e eu sen poder facer todas esas cousas que preciso facer antes de que chegue o esperado IVE do cuarto trimestre e o cerre contable.

Aaaaaaaahhhgggggggg!!!

Pero ademáis de todo isto TODO O QUE TOCO DAME ELECTRICIDADE

Parece que estou cargadísima, non paro de dar chispazos por todas partes, moitos cada día, co molesto que é. Disque para evitalo é bo tocar de cando en vez as paredes, pero nin con esas.

Vamos, que entre unhas cousas e outras ando botando chispas (nunca mellor dito).

FELIZ ANINOVO

2008-12-31T09:43:00.003+01:00

Aproveito a ocasión que me brinda a rede, para desesarvos a todos un FELIZ ANO 2009

Que todos os vosos desexos se vexan cumpridos.

Bicos.

Feliz 30 anos, Constitución

2008-12-29T16:25:00.003+01:00

A pesar de que o día da Constitución Española celébrase o 6 de decembro, o 29 do mesmo mes, foi a data na que entrou en vigor, trala súa publicación no BOE.

Sinálase como día da Constitución o 6 de decembro porque foi o día na que se aprobou en referéndum polos españois. Neste día votouse por ela, a maioría sen saber moi ben o seu significado nin os cambios para ben ou para mal que suporían no país.

Entre os dereitos que nos concede, imos resaltar algúns que coido que hai quen os olvidou ou pensa que non existen, máis que nada para que non queden no pasado.

Artículo 14.

Los españoles son iguales ante la Ley, sin que pueda prevalecer discriminación alguna por razón de nacimiento, raza, sexo, religión, opinión o cualquier otra condición o circunstancia personal o social.

Artículo 15.

Todos tienen derecho a la vida y a la integridad física y moral, sin que, en ningún caso, puedan ser sometidos a tortura ni a penas o tratos inhumanos o degradantes. Queda abolida la pena de muerte, salvo lo que puedan disponer las Leyes penales militares para tiempos de guerra.

Artículo 16.

1. Se garantiza la libertad ideológica, religiosa y de culto de los individuos y las comunidades sin más limitación, en sus manifestaciones, que la necesaria para el mantenimiento del orden público protegido por la Ley.

Artículo 35.

1. Todos los españoles tienen el deber de trabajar y el derecho al trabajo, a la libre elección de profesión u oficio, a la promoción a través del trabajo y a una remuneración suficiente para satisfacer sus necesidades y las de su familia, sin que en ningún caso pueda hacerse discriminación por razón de sexo

e moitas máis, podédelas ler todas AQUÍ

Baixo a miña modesta opinión, isto debería ser unha das cousas que ensinaran en Educación para a Ciudadanía, ademáis de outras moitas leis, dereitos humáns, dereitos do consumidor,...

É máis rico o que menos precisa que o que máis tén.

2008-12-18T11:59:00.000+01:00

A miña curmá tén unha filla de 3 anos e medio, bueno tén dúas, mellizas, pero aquí imos falar dunha delas.

Hai uns días a rapaza estivo enferma e a nai mercoulle unha boneca ( coñecía pola publicidade a Barbie Volvoreta pero como é moi cara a miña curmá comproulle unha tipo Barbie, sen ser a orixinal, e con alas coma de fadiña)

A rapaza está tola de ledicia.

Uns días despois levouna ao Carrefour e achegáronse ás estanterías dos xoguetes, a ver que lle gustaba para pedirlle aos Reis Magos.

A nena di que non quere nada, coa súa boneta-volvoreta está feliz, non precisa máis.

Días de inverno

2008-12-15T18:55:00.003+01:00

Son as catro menos dez da tarde e o alumeado público xa está encendido.

Case é de noite.

As temperaturas baixaron e a sensación térmica baixou aínda máis, debido ao vento.

Estivo chovendo a mares, granizando e mesmo nevando nalgún que outro recuncho.

Na tele non paran de saír novas sobre o tempo: a neve, o frío, os quitaneves, os coches con cadeas, os portos de montaña, os camións parados, as autopistas bloqueadas, os accidentes múltiples,...

Señores e señoras, membros e membras (non, non o esquecimos), permítanme comentarlles que estamos na antesala do inverno, no que entraremos en breve.

O extraordinario sería que a estas alturas do ano, o termómetro marcara 30 graos.

Por favor, non nos queixemos tanto ( aínda que se podía poñer máis empeño para non deixar paralizado un país por catro copos de neve, ¿ qué fan entón en Alemaña, Noruega,...?)

2ª crónica dun longo fin de semana que se fixo curto: domingo 07/12/2008

2008-12-11T17:41:00.000+01:00

Despois dun café e dúas tostadas ás 9.30h. saímos cara Puebla de Sanabria.
O castelo de Puebla de Sanabria e os seus arredores son verdadeiramente fermosos. Parece que estás dentro dun conto de fadas.
O castelo elévase sobre un cerro rochoso dominando o val do río Tera. Está integrado nas murallas e asentado nun primitivo pobo celta.
Construiuse no século XV, sobre unha torre antiga do século XIII, pertencendo a un grupo de fortalezas construídas en Galicia e Portugal, que se caracterizan por ter unha gran torre no interior do recinto amurallado.
Qué pracer escoitar aos nenos que por alí andaban, berrando súper emocionados: ¡ Veña! ¡ Vamos! ¡ Todos ás mazmorras!

1ª crónica dun longo fin de semana que se fixo curto: sábado 06/12/2008

2008-12-09T16:10:00.005+01:00

Amencemos en San Martín de Castañeda (Sanabria) co própósito de facer unha ruta de sendeirismo.

Fixémola, se ben o tempo non acompañou demasiado e xa de camiño púxose a orballar.

Ruta: Cascadas e Laguna de Sotillo

Feliz Fin de Semana

2008-12-05T12:16:00.003+01:00

Foto Mer, Parque de Bonaval, Santiago de Compostela

Estes días ando algo falta de inspiración, tamén é que estou cansadiña por mor da tensión baixa que me deixa baldada ( aínda que o meu médico di que é un seguro de vida)

Debido a isto, vou aproveitar o inicio deste longo fin de semana para publicar un post para o que non preciso pensar moito: enviaros o meu desexo de que o pasedes de luxo e moito coidadiño co coche.

Facía tempo que non tiña tantas ganas de que chegara un fin de semana.

Crónica dunha noticia inusual

2008-11-28T16:59:00.007+01:00

Un concello dará chancletas ás mulleres bébedas

No suroeste de Inglaterra un concello quere reducir as lesionadas bébedas con tacóns altos durante as festas do Nadal, por isto a policía levará bolsas con chancletas para poñelas a disposición deste tipo de viandantes ou vitaconantes que vexa zigzagueando.

Qué penica.

Máis aquí...

Compostela: Bonaval e arredores

2008-11-26T11:49:00.002+01:00

O parque de Bonaval, no barrio de San Pedro, é un fermoso lugar no que saír a pasear en Santiago. Limpo e coidado, estes días deixábanse ver nel as pegadas do outono. Gustoume o sistema descoberto da canalización da auga, se ben, nalgunhas partes hai tuberías de metal un pouco fóra de lugar.

A parte baixa do parque pertenceu durante moitos anos aos monxes do convento de Bonaval, onde cultivaban os seus productos. A parte alta pertence aos terreos do antigo cemiterio da cidade, que se atopaba fóra das murallas.

O arquitecto Álvaro Siza e a paisaxista Isabel Aguirre, souberon contrastar a vida da natureza, o céspede, as fermosas árbores, coa morte que asoma na visión dos nichos (aínda que estean baleiros).

Coma sempre, pasámolo coma nenos.

¿ Isto é o que se entende por solidaridade?

2008-11-24T09:00:00.002+01:00

Cúpula da Sala XX da ONU, rebautizada coma "Sala de los Derechos Humanos y de la Alianza de Civilizaciones". Debería chamarse cada semana de maneira diferente, co nome dun español non ilustre, co nome de calquera de nós, elixido ao chou.

2 anos de traballo
20 millóns de euros

Declaracións de Zapatero: "la sala y su cúpula son un regalo de España a toda la comunidad internacional, a todos los seres humanos, a todos los países. La impresionante cúpula de Barceló es un reflejo de la España del siglo XXI, un país solidario, comprometido con la ayuda al desarrollo y contra la intolerancia, la discriminación y la pobreza".

España, ese gran país solidario. Con estas actuacións e declaracións estáselle tomando o pelo a toda esa xente que se está quedando sen traballo pola "crise" (perdón o crecemento invertido, disque agora pódese medrar cara abaixo); aos que teñen familiares dependentes e non lles chega axuda algunha; a todos os que están dende hai meses, e anos, nas listas de espera dos hospitais; aos pensionistas que cobran 413 euros ao mes, etc... ¿ Onde está a solidaridade para eles?

Isto é o que se chama ir limpar a casa do veciño tendo a nosa sen varrer

¿ A qué xogamos?