Un bo consello

De la tierra a la luna

Literatura de ciencia-ficción mesturada con datos técnicos moi precisos para a época.
O argumento do libro baralla a posibilidade de enviar unha bala á Lúa, os inconvenientes, costes, tempo de preparación…

No empeño, solicítase axuda económica de todos os países do mundo. Rusia dona 1.475.000 francos, Austria 520.000, Turquía 343.160,… e agora vén o sorprendente, a visión que o escritor tén do noso pais, di:
“Respecto a España, no pudo reunir más que 110 reales. Dio por excusa de su mezquindad que tenía que concluír sus caminos de hierro. La verdad es que la ciencia en aquel país no está muy considerada. Se halla aún aquel país algo atrasado”.

DESTACABLE: A mín que me gusta moito Loquillo, encheume de pracer descubrir no primeiro capítulo a frase “hombre de bien a carta cabal”, que podemos escoitar na letra de “Feo, fuerte y formal”

Persépolis

Despois do bo sabor de boca deixado por Maus, atrevinme cun segundo tebeo: Persépolis.

Persépolis é unha autobiografía que trata de ilustrarnos a guerra entre Irán e Irak (1980-1988), as súas causas e as súas consecuencias, a través da vida dunha das víctimas, a iraní Marjane Satrapi.
.
Ao principio ponnos ao día brevemente da historia de Irán, colocando a nosa visión da situación no contexto histórico axeitado.
.
A historia comeza en 1979, cando a protagonista ten 10 anos. Educada nunha familia de ideoloxía progresista, ao más puro estilo occidental, sofre o paso do seu país a un réxime islámico integrista, extremista ao máximo, coas restriccións sociais que esto conleva, sobre todo para as mulleres, chegando a obligala a abandoalo.
.
No ano 2007 estrenouse a película basada no cómic, filme de animación dirixido por Vincent Parounnaud, que obtivo unha nominación á Palma de Ouro e conseguiu o Premio do xurado no Festival de Cine de Cannes 2007.

ups

coa xentileza de Sarampelo, viñeta de J.R.Mora

Nací bajo el influjo de una estrella errante

Un amigo me ha enviado un link hacia este video, dice que le recuerdo esta canción. Es preciosa.

A ola bisiesta

Unha ola similar á que barreu Riazor golpea A Coruña cada catro anos

Esta noticia esperta pensamentos, preguntas e reflexións varias na miña cabeza.

¿ Significa que ademáis de anos bisiestos tamén hai olas bisiestas? ¿ A Coruña empezará a chamar a estes anos "ano da ola"?

Sendo Galiza a terra nai de supersticións, meigallos,... ¿ darán boa ou mala sorte estes anos? ¿ inventaranse novos refráns tipo "o ano da ola aos percebeiros amola" "cando o ano da ola vén, a todos nos vai ben" "se no ano da ola naces, na túa vida te disfraces"?

.

Ups... 4 anos, tamén como as eleccións ¿será porque leva por diante todo o que atopa?

Pecados sociais

¡Tanto vacío legal!, non se dan aprobado leis ao ritmo do crecemento tecnolóxico, ao ritmo do avance da ciencia, á par dun presente que para algúns aínda lles parece futuro...

.

...sen embargo, mira a igrexa católica...

.

xa inventou un novo apartado de actos pecaminosos, os pecados "sociais"

.

- Enriquecerse en exceso (¿e predicar co exemplo non era o mellor argumento?) - ademáis isto non é xa a que rompeu o saco ¿?

- Experimetar con embrións humans

- Conducir temerariamente

- Maltratar o medioambente

- Consumir drogas

.

más aquí...

Inaceptable

A violencia é o derradeiro refuxio do incompetente. Isaac Asimov

Isaías Carrasco, 42 anos, cobrador de peaxe na autopista.

Palabras de Rosa Montero:

Guillermo Vargas Habacuces un costarricense que dice ser artista. En agosto hizo una exposición en una galería de Managua y, tras atar a un perro a una pared, lo dejó morir de hambre. Según él, esa sádica, bárbara y necia obviedad era una manifestación artística. En Internet pueden verse fotos estremecedoras del pobre animal. La noticia ha llegado ahora hasta mis manos empujada por una campaña internacional de recogida de firmas para evitar que ese matarife acuda en 2008 a la Bienal Centroamericana de Honduras.

Abaixo vos deixo o video do asasinato

Guillermo Habacuc Vargas